Wolv PBF

Hop, siup, do przodu!

1d6

10 => 13

1d6
Wskoczył na pole 5

1d6

żeby cofnąć się z powrotem na pole 4 xD

Ruszył dalej.

1d6

13 => 19

1d6

dobiegla na pole 10 nic się nie dzieje

Strata kolejki

Jasny gwint, na wymioty hipopotama i wymiona jelenia, psia krew z dupy małpy cieknąca.
Tak sobie klnął, bo stracił zdecydowanie za dużo czasu.

1d6

9. Przeskakujesz nad niezindentyfikowanym bezużytecznym bibelotem Łapa, ratując przed upadkiem. Zyskujesz 2PD

Zaśmiała się, zaczepnie dziabnęła Noya w ucho.

1d6

15. Znajdujesz surowiec roślinny (rzut 1k19, który to surowiec)

1d19

5. Owoc kaktusa

Och, a co to? Ładne! Postanowiła więc zabrać ze sobą.

Pozostała w miejscu.

Ruszył dalej.

1d6

9. Przeskakujesz nad niezindentyfikowanym bezużytecznym bibelotem Łapa, ratując przed upadkiem. Zyskujesz 2PD

1d6

16. Dodatkowy rzut kostką 1k6.

Nie zatrzymywala się ani na chwilę.

1d6

Ojej, czy to już meta?

Szedł dalej, nawet w pewnym momencie przeskakując jakiś śmieć. To wzbogaciło go o nowe doświadczenie, którego zyskał aż +2 pkt [9]

Poszedł ostrożnie dalej, ostrzeżony krwią. [13]

Przesunął się o kolejne pola. Bez jakichkolwiek przygód, na szczęście. [10]

Szedł z gracją, gdy nagle wyjebał się o jakiegoś śmiecia. Przeknął tak, że dobrze, że nie było nikogo w pobliżu i usiadł, obejrzeć, czy jest cały. [strata kolejki]

Chciała się przesunąć o 5 pól, ale zapomniała, że łapy ją jeszcze bolały po potknięciu. Więc przesiedziała.

[rzut niepotrzebny XD]

1d6

5. Cofasz się o wynik rzutu 1k6.

1d6

Musiała przyznać, że super ta gra. Można pochodzić w tę i z powrotem.

1. Nic się nie dzieje

1d6

10. Nic się nie dzieje.

1d6
Na pole nr 6. Strata kolejki

Zauważył uśmiech Zhoryi, a także gest, którym za chwilę zakryła go za łapą. Końcówką jęzora podrażnił swoje podniebienie, nie otwierając przy tym pyska. Przymrużył powieki, kiedy jednocześnie uśmiechnął się szerzej, podtrzymując atmosferę. Dziwił się też, że wpojone jej zasady nie pozwoliły jej się śmiać do rozpuku. No... Albo przynajmniej mniej powściągliwie. Portowe towarzystwo nie miało z tym problemu i tak bardzo by chciał, by reszta potrafiła śmiać się w dokładnie ten sam sposób.
— Siniaki..? Na Twoim ciele wszystko będzie wyglądać jak ozdoba. — odpowiedział po prostu i zrobił znów parę kroków w jej stronę, aż zatrzymał się znów obok.
Powiódł wzrokiem za jej, kiedy na głos zapytała o Celeste. Kącik pyska drgnął jedynie.
— Owszem, to właśnie jest moja córka. — powiedział, kątem oka dostrzegając również jednego z braci Szachów w portowym wydaniu. — Wyrosła. I ponoć uczysz ją elokwencji..? — zadał pytanie w połowie pytającym tonem. Wszak nie miał nic przeciwko, nie było na zamku nikogo lepszego, od kogo mogłaby się uczyć dworskich zachowań.